Ağdacı Aydan

Bugün bu mahalle için, bir devir kapanıyor. Kimimiz hüzünle, kimimiz hasetle, bazımız da merakla Aydan Güzellik Salonunun kepenklerinin son kez kapanışına şahitlik edeceğiz. Çünkü Aydan Abla, nam-ı diğer; Ağdacı Aydan kırk yaşına yaklaşırken gelin oluyor. Artık sadece kendi saçlarımı taramak için alırım tarağı elime diyor, bir yanı öylesine yorgun ,çocuk yaştan beri çalışmaktan. Kaç kızın gelin başını yaptım, damadın dükkana girişinden bilirim o evliliğin yürüyüp yürümeyeceğini diyecek kadar insan sarrafı, ama bir yola çıktık Allah utandırmasın diyecek kadar kendi söküğünden korkan bir terzi Aydan abla.

Omuzlarından sarkan iri dalgalı saçları, kocaman gözleri, kuğu gibi boynuyla tüm çarşı esnafının yüreğini hoplatan  ama kimseye yar olmayan, hatta yan bakmalarına bile izin vermeyen, canını sıktıkları zaman erkek kadın dinlemeden yakalarına yapışan, eser akıllı bir yaralı kuş. Argo konuştuğu, konuşurken elini kolunu fazlaca salladığı ve de çok sık kavga ettiği için onu erkek gibi bulanlar da yok değildi.

Ağdacı Aydan’ın  sokak arasında kalan dükkanındaki insan trafiğini görenler, mutlaka onun çok para kazandığını düşünmüştür. Ama işin aslı öyle değildi. Orası mahalle kadınlarının geçerken uğradığı, bir solukta, tüm günlük dertlerini sıralayıp ve çıkarken seni bir yoklayayım dedikleri bir adresti. Herkes Aydan’ı yoklamak için uğrar ama kimse Aydan’ın halini sormazdı. Aydan bu durumdan dertli değildi gerçi. Uğramayanları da kapıdan geçerken yakalayıp kendi çağırırdı. ‘’ Gel kız anlat ne oldu senin oğlanın okulu, ya da barıştınız mı seninkiyle ‘’diye seslerdi kadınları. Başkalarının dertlerini dinlemek, sorunlarına çözüm üretmek, kocalarıyla barıştırmaya çalışmak, çocuklarının okul dertlerine çareler aramak aslında Aydan’ın sahip olamadıklarıydı. Kocası, çocuğu, anası, babası olmadığı için başka hayatların dertleri arasında kimsesizliğini unutuyor, kafasını yastığa koyduğunda ellerin dertlerini düşünüp, kendi kederiyle baş başa kalmıyordu.

Narin’in kocasının başka bir kadınla arayı bulduğunu duyduğumuzda, Aydan Abla ondan beş kuruş para almadan, saçlarını boyamış, süslemiş püslemiş kocasıyla arasını düzeltmek için ne çok uğraşmıştı. Gerçi adam yine de Narin’i bırakıp gitmişti ve Narin beline kadar olan saçlarını sinir krizi geçirdiği esnada sürfile makasıyla kesip, günlerce hayata küsmüştü. Kendini kapattığı odadan da yine Ağdacı Aydan sayesinde çıktı. Bu arada ona Ağdacı Aydan denmesinin sebebi de; Narin’i odadan çıkarmak için yaptığı konuşmadır. Şöyle demişti Narin’e;

‘’Bak kızım, bazı kadınlar içlerindeki acıdan ağda yapar gibi tek seferde kurtulurlar. Söküp atarlar. Bu kadınlar dönüp arkalarına bakmaz zaten. Yüreklerini de sertleştirmezler. Kimi kadında jilet gibidir. Acıyı zamana yayar. Ne kıldan, tüyden kurtulur ne yüreğinde nasırlaşmasına engel olur. Gel sen beni dinle. Bir kerede, var gücünle çek at bu pezevenk herifin yükünü yüreğinden.’’

Narin bu konuşmadan sonra kapıyı açtı, hayata tutundu. Tekrar evlendi, çocukları bile oldu. Ama o gün dilden dile yayılan o sözler tüm mahalle kadınlarının yüreğine nakış gibi kazındı.

Herkese akıl veren, gariplerin elinden tutan, genç kızların omzunda ağladığı bu kadını seven, sevmeyen, sadece merak eden kim varsa bugün kapının önünde. Aydan’ın kapısının anahtarını yeni sahiplerine teslim etmesini bekliyor. Bu kapıdan kaç gelin kız çıktı, sayısını bilmek ne mümkün. Aydan, gelin duvağını eline almadan her seferinde besmele çeker, sonrasında her bir saç telin kadar mutluluk konsun kanadına, diye güzel dileklerle çıkartırdı kızları kapıdan. Şimdi Aydan’ın duvağı takılıyor, bir sürü kadın hep bir ağızdan aydınlık içinde olsun yolu diye dua ediyor. Hoşça kal Ağdacı Aydan, bundan sonraki hayatında hiç söküp atmak zorunda kalacağın yüklerin olmasın.