Sessiz, sakin ve olabildiğince sıradan bir sahil kasabasında yaşayıp giden insanlardık, Günay Teyze gelmeden önce. Sahile paralel bir sokakta, begonvil çiçekleriyle süslü ve mis gibi hanımeli kokan, genellikle emeklilerin bir de benim gibi işi gücü olmayanların yaz kış oturduğu babamdan kalan yazlık evin terasından anlatıyorum size bu hikayeyi. Yan yana konumlanmış evlerimizde, özellikle yaz bitip, …

Her sabah kavga çıkan, kapasitesinin beş katı yolcu alan belediye otobüslerine benzetiyorum hayatımı. Sanki;  yer olmadığını bile bile, iç organlarımın üzerine basa basa yeni dertler yükleniyorum üzerime. O kadar dolu ki, ruhum kapısı açılmakta zorlanan otobüs gibi ağzımı açacak mecalim yok. Dışardan bakınca hiçbir şey belli değil de, içim ter ve insan nefesi kokuyor gibi. …

Yaklaşık sekiz saatlik bir yolculuk için otobüs hareket etmek üzereydi. Gerekli kontroller yapıldı, herkes yerini aldı. Fuat, Meryem, Funda ve Eren’de diğer yolcularla birlikte yerlerini aldılar. Tekli koltuklarda art arda oturuyorlardı. Eren; iş için sürekli seyahat halindeydi. Ayın birkaç gününü şehir dışında geçirmek, otelde kalmak ve ayaküstü beslenmek, kısacası hızlı yaşamak onun hayatının bir parçasıydı …

Biz dedemden kalma iki katlı evde gereğinden fazla kalabalık yaşayan bir topluluğuz. Bakın biz kalabalık bir aileyiz demedim, dikkatinizi çekerim. Çünkü bu topluluğun içinde kan bağı olmayanlar da var ama can bağıyla bağlıyız o ayrı mesele. Bizim ev çok şükür büyük, sanırım gereğinden fazla büyük. Dedem ön görülü adammış ya da parası çokmuş, belki çok …